Tuesday, July 4, 2017

အကြိုက်၊ အချစ်၊ မေတ္တာနဲ့ ဥပေက္ခာ

ရေးသူ - ဒေါက်တာ ဖြိုးသီဟ / Phio Thiha
--------------------------------------------

သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ အကင်ဆိုင်သွားဖြစ်တဲ့အခါ ကြက်သွန်ဖြူကင်၊ ရုံးပတီးသီးကင်၊ အာလူးကင်၊ စသဖြင့် ကျွန်တော် စားတတ်တယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တော့ ဒါတွေကို ကြိုက်တယ်ထင်တာပေါ့။ ဒါပေမယ့် အဲဒီအကင်တွေနဲ့ တွဲစားရတဲ့အချဉ်ရည် မရှိတဲ့အခါ၊ အဲ့ဒီအချဉ်ရည်က ကျွန်တော်လိုချင်တဲ့အရသာမျိုး ဖြစ်မနေတဲ့အခါကျ သူတို့ချည်းသက်သက် စားပါဆို ကျွန်တော် မစားနိုင်တော့ဘူး။ အမှန်တော့ ကျွန်တော်ဟာ အဲ့ဒီအကင်တွေကို မကြိုက်ဘူး၊ အချဉ်ကြောင့်သာ ကြိုက်တယ်ထင်ခဲ့တာ။

အချစ်ဆိုတာလည်း အဲဒီလိုပဲ။ (အကင်ကိုတော့ ချစ်တယ်ရေးမရလို့ ကြိုက်တယ်လို့ပဲ ရေးပါတယ်) ရုပ်ရည်အလှအပ၊ အရည်အချင်း၊ ပိုင်ဆိုင်မှု၊ ဒီလို ဘယ်တစ်ခုအပေါ်မှာမှ မှီခိုထားခြင်း မရှိဘဲ သူ့ဟာသူ လွတ်လပ်စွာ တည်ရှိနေတဲ့အရာကို အချစ်လို့ခေါ်တယ်။

ရုပ်ချောလို့ ကြိုက်တယ်၊ ပိုက်ဆံရှိလို့၊ စကားပြောကောင်းလို့၊ စမတ်ကျလို့ ကြိုက်တယ်၊ ဒါပေမယ့် ချစ်တယ်ဆိုတာမှာတော့ ဘာကြောင့် ချစ်တယ်ရယ်လို့ အကြောင်းပြချက်မရှိဘူး။ ချစ်ချင်လို့ကို ချစ်တာ။

ဗိုက်ပူလာ၊ မျက်နှာကြီးဖောင်းကားလာလည်း ချစ်တာပဲ၊ ပိုက်ဆံမချမ်းသာတော့လည်း ချစ်တာပဲ၊ ဆံပင်ရှည်ရာကနေ တိုသွားလည်း ချစ်တာပဲ။

အိမ်ထောင်သည်ယောကျာ်းတွေ မိန်းမက ငယ်ငယ်ကလို မလှတော့တဲ့အခါ၊ အိမ်အလုပ်၊ ကလေးအလုပ်တွေနဲ့ပဲ နပန်းလုံးနေတဲ့အခါ အပြင်မှာ အပျော်ရှာချင်လာတယ်။ တကယ်တမ်း မေးကြည့်၊ ဒီအိမ်ထောင်ကိုကွာပြီး ဟိုဘက်တစ်ယောက်ကို ယူမလားဆို မယူဘူး၊ ဘာလို့ဆိုတော့ ကိုယ့်မိန်းမကိုက ချစ်တာ။ ခပ်ငယ်ငယ်၊ လှလှပပတစ်ယောက်ကိုက ငယ်လို့၊ လှလို့သာ သဘောကျတာသက်သက်ပဲ။

အရမ်းကို သဘောကျလို့ ယူလိုက်မိပြီဆိုလည်း အဲဒီအိမ်ထောင်ရေးက မခိုင်မြဲတာ များတယ်။ ဘာလို့ဆိုတော့ ချစ်လို့ ယူခဲ့ကြတာမှ မဟုတ်တာ။ လှလို့ကြိုက်တာ၊ ငွေကြေးရှိလို့ အထင်ကြီးတာကို ချစ်တယ်လို့ အမှတ်မှားပြီး ယူခဲ့ကြတာကိုး။ ဒါကြောင့် အဲဒီလိုတင်္ဒဂစိတ်ခံစားချက်တွေကို ရှေ့တန်းတင်မိလိုက်ရင် ကိုယ်တန်ဖိုးထားတဲ့ ဆက်ဆံရေးတစ်ခု၊ ကိုယ်ကြိုးစားပမ်းစား တည်ဆောက်ခဲ့ရတဲ့ အိမ်ထောင်တစ်ခုဟာ မဖြစ်သင့်ဘဲ ပျက်စီးသွားနိုင်တယ်။ (ယောကျာ်းလို့ ဥပမာပေးလိုက်ပေမယ့် မိန်းမတွေလည်း ဒါမျိုးဖြစ်နိုင်ပါတယ်)

မဂ္ဂဇင်းတစ်စောင်မှာ ဖတ်ဖူးတယ်။ တိုတိုပဲပြောရရင် ယောကျာ်းဖြစ်သူက သူ့အလုပ်က ကောင်မလေးတစ်ယောက်နဲ့ ဇာတ်လမ်းဖြစ်တယ်။ မိန်းမက သိတယ်၊ ဒါပေမယ့် မသိချင်ယောင်ဆောင်ပေးထားတယ်။ တစ်နေ့တော့ ယောကျာ်းက ဖွင့်ပြောလာတယ်။ သူ အဲဒီကောင်မလေးနဲ့ပဲ လက်တွဲတော့မယ် တဲ့။ မိန်းမက အသာတကြည်ပဲ ခွင့်ပြုလိုက်တယ်။ အဲဒီနောက်ပိုင်း မိတ်ဆွေတွေလို နေကြတယ်။ Honeymoon period မှာတော့ ဘာသံမှမထွက်ပေမယ့် အချိန်ကြာလာတော့ ယောကျာ်းဖြစ်သူဆီက ရင်ဖွင့်သံတွေ ကြားလာရတယ်၊ ကောင်မလေးနဲ့ အဆင်မပြေတဲ့အကြောင်း။ နောက်ဆုံးမှာတော့ အဲဒီယောကျာ်းက သူ့မိန်းမဆီကိုပဲ ပြန်ရောက်လာခဲ့တယ်။

ဒါမျိုးက စံနှုန်းဆိုတာကို သိပ်အလေးထားပြီး အမှားမခံတဲ့ မြန်မာ့အသိုင်းအဝိုင်းမှာတော့ ရှိခဲမယ့်အနေအထားမျိုး။ နည်းနည်းလေး အသံကြားရင်ကို ရန်တွေဖြစ်ကြ၊ အော်ကြဟစ်ကြ၊ ကွဲသာကွဲသွားလို့ကတော့ အဲဒီယောကျာ်းရော၊ ကောင်မလေးရော ဖေ့စ်ဘွတ်ပေါ် ရောက်ပြီပဲ။ ဘယ်ဟာမှန်တယ် မှားတယ် မပြောလိုပါဘူး။ လူ့စိတ်သဘာဝကို သဘောပေါက်ထားပြီး ပညာပါပါ ကိုင်တွယ်တတ်ရင် ယိုင်သွားတဲ့အိမ်ထောင်ရေးကို ပြန်တည့်မတ်လိုက်လို့ ရတယ်ဆိုတာလေးတော့ ဒီစာကိုဖတ်ပြီး ခံစားမိဖူးတယ်။

ဘာသာရေးအယူအဆအရတော့ အချစ်ဆိုတာ တဏှာပဲ။ စွဲလမ်းတပ်မက်မှုပဲ။ သူဂရုစိုက်တာ လိုချင်တယ်၊ သတိရနေစေချင်တယ်၊ သူ့ကိုပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရချင်တယ်ပေ့ါ။ မပိုင်ဆိုင်ရရင် စိတ်က ပူလောင်တယ်၊ ဒေါသတွေထွက်လာတယ်၊ ဒီအခါ ဓါးနဲ့ထိုး၊ ကတ်ကြေးနဲ့ထိုး ဖြစ်ကုန်တော့တာပေါ့။

အချစ်ထက်တစ်ဆင့်မြင့်တာကတော့ မေတ္တာပါ။ မေတ္တာဆိုတာ သူ့အကျိုးလိုလားခြင်းပေါ့။ ဘယ်အခါသိသာလဲဆို ဥပမာ ကိုယ့်ချစ်သူ နိုင်ငံခြားသွားတဲ့အခါမျိုးတွေမှာ ဟိုမှာ နောက်တစ်ယောက်နဲ့ တွေ့သွားမှာ၊ သစ္စာမရှိမှာ၊ ပြန်မလာတော့မှာ၊ ဒါမျိုးတွေ ပူပန်နေရတယ်၊၊

မေတ္တာထားတဲ့သူကတော့ သူ ကိုယ့်ကို သတိရတာ၊ မရတာထက် သူ အဆင်ပြေနေတယ်ဆိုတာကိုသာ ကြားချင်တယ်၊ သူ ဘယ်သူနဲ့ အတူရှိနေတယ်ဆိုတာ မသိချင်ဘူး၊ အဲဒီလို အတူရှိနေတဲ့သူနဲ့ ပျော်နေဖို့၊ အဆင်ပြေနေဖို့ကိုပဲ လိုချင်တယ်။ ပြောရရင် ကိုယ့်သားသမီး စိတ်ချမ်းသာရင်၊ အဆင်ပြေရင် ပြီးရော၊ ငါတို့ ဂုဏ်တက်ဖို့ တို့၊ ငါတို့ကို ပြန်ထောက်ပ့ံဖို့တို့ ဆိုတာမျိုးတွေ တွက်မနေတဲ့ မိဘတွေရဲ့မေတ္တာမျိုး။

တကယ်လို့ သူက ကိုယ့်ကို ပြန်ချစ်သည်ဖြစ်စေ မချစ်သည်ဖြစ်စေ၊

သစ္စာရှိသည်ဖြစ်စေ မရှိသည်ဖြစ်စေ၊

အပျော်တွဲတာဖြစ်စေ အသုံးချတာဖြစ်စေ၊

လမ်းခွဲသွားတာဖြစ်စေ ဝေးကွာနေတာဖြစ်စေ၊

ကိုယ်မကြိုက်တာတွေ မလုပ်တော့တာဖြစ်စေ လုပ်နေသေးတာဖြစ်စေ၊

ကိုယ်ပျော်ဖို့၊ စိတ်ချမ်းသာဖို့၊ သူ့ကိုပိုင်ဆိုင်ရဖို့ထက် သူပျော်နေဖို့သာ အဓိကပဲ လို့ တွေးနေပြီဆိုရင်တော့ အဲဒါ မေတ္တာအစစ်အမှန်ကို ထားလိုက်နိုင်ပြီပဲ။

သူများတွေကတော့ ပြောလိမ့်မပေါ့။

မင်းက နွားပဲ၊ နင်က အရူးမပဲ၊ ဒါပေမယ့် အဲလိုလူမျိုးဟာ ဘယ်တော့မှ အသည်းမကွဲဘူး၊ မပူလောင်ဘူး၊ အထီးမကျန်ဘူး။

မေတ္တာထားနိုင်ရင်ရော အေးချမ်းပြီလားဆို မဟုတ်သေးဘူး။ မေတ္တာက ဥပေက္ခာနဲ့ မတွဲဘဲ သူ့ချည်းသက်သက်ဆိုလည်း ပူလောင်ရသေးတာပဲ။ အကျိုးလိုလားခြင်းဆိုတော့ အဲဒီကိုယ်အဆင်ပြေစေချင်တဲ့သူက မပြေတဲ့အခါ၊ ကိုယ်ကျန်းမာစေချင်တဲ့သူက မကျန်းမာတဲ့အခါတွေမှာ ကိုယ်လည်း စိတ်ဒုက္ခရောက်ရတတ်တယ်။ ဝေဒနာခံစားနေရတဲ့ သားသမီးကို ကြည့်ပြီး သူ့အစား ငါသာဖြစ်လိုက်ချင်တယ်ဆိုတာမျိုး မိဘတွေ ညည်းညူတတ်သလိုပေါ့။

ဒါဖြင့် ဥပေက္ခာဆိုတာ ဘာလဲ။ နင်တို့ဟာနင်တို့ ဖြစ်ချင်ရာဖြစ် ဆိုတာက ဒေါသပါတဲ့ ဥပေက္ခာ။ လုပ်ပေးနေတာပဲလေ၊ ဖြစ်မလာတာတော့ မတတ်နိုင်ဘူးဆိုတာကလည်း တာဝန်မယူတတ်တာ။ ဥပေက္ခာ မဟုတ်ဘူး။

တကယ်တော့ ဥပေက္ခာဆိုတာ အကောင်းဆုံးလုပ်ပါလျက်နဲ့ ဖြစ်လာမယ့်အကျိုးရလဒ်အပေါ် မမျှော်ကိုးတာမျိုးကို ခေါ်တာပါ။

နေမကောင်းတဲ့ မိဘကို အကောင်းဆုံးပြုစုကုသပေးမယ်၊ သူဝေဒနာခံစားနေရတာကို ကြည့်ပြီး ကိုယ့်စိတ် မပူလောင်အောင် ထားတာမျိုး

လိုအပ်နေတဲ့သူတွေကို အကောင်းဆုံးကူညီပေးမယ်၊ ကျေးဇူးတင်ခြင်း၊ မတင်ခြင်း၊ အသိအမှတ်ပြုခြင်း၊ မပြုခြင်းအပေါ် မခံစားတာမျိုး

တပည့်တွေကို အကောင်းဆုံးစာသင်ပေးမယ်၊ ကိုယ်ပေးတာကို ကောင်းကောင်းလက်ခံတဲ့ တပည့်က လက်ခံမယ်၊ လက်မခံတဲ့သူက မခံဘူး၊ သင်ပေးလို့ပဲ ရမယ်၊ သူတို့အစားတော့ ကိုယ်က သင်ယူလို့မရဘူး ဆိုပြီး သဘောထားနိုင်တာမျိုး

ကိုယ်က ရိုးရိုးသားသား၊ စိတ်ထားကောင်းကောင်းနဲ့ နေနေတဲ့အချိန် သူများအပေါ် ညစ်ပတ်ပြီး လှည့်ဖျားတတ်တဲ့သူတွေက ကိုယ့်ထက်ပိုကောင်းစားနေတာကို မြင်ရတဲ့အခါမှာလည်း မယိမ်းမယိုင် နေနိုင်တာမျိုး

ဒါတွေကို ဥပေက္ခာ လို့ ခေါ်တာဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒါမပါဘဲနဲ့ ကိုယ့်စိတ်ငြိမ်းချမ်းမှု ရှိဖို့ဆိုတာ မလွယ်ပါဘူး။ ဒါကြောင့်လည်း ဥပေက္ခာဟာ ဗြဟ္မစိုရ်တရား(၄)ပါးထဲ ပါနေရတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဖြိုးသီဟ

၂၄.၉.၂၀၁၆

Sunday, June 18, 2017

ဂုဏ်ယူပါတယ် အဖေ....




ကျနော် အဖေ့ကို အလေးစားဆုံး အချက်တွေထဲမှာ လေ့လာစူးစမ်းမှုအားကောင်းတာနဲ့ စိတ်ဓါတ်ခိုင်မာ ပြတ်သားတာတွေဟာ ထိပ်ဆုံးကပါတယ်။ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် ကျန်းမာသန်စွမ်းတဲ့ အရွယ်မှာ ဘယ်ဖက် လက်တစ်ဖက်လုံး ဆုံးရှုံးလိုက်ရပေမယ့် တဒင်္ဂပဲ စိတ်ဓါတ်ကျလိုက်ပြီး ဇနီးကောင်းအမေ့ရဲ့ အားပေးကူညီမှုနဲ့အတူ သားသမီး ခြောက်ယောက် (ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ဆုံးသွားတဲ့ အစ်မကို ထည့်ပြီး မရေတွက်ခဲ့ရင်)ကို ဘွဲ့အသီးသီးနဲ့ လူလားမြောက်အောင် မြေတောင်မြှောက်ပေးနိုင်ခဲ့တဲ့လူ။ ခုချိန်ထိ စိတ်ဓါတ်ရေးရာ၊ ခံယူချက်စာရိတ္တပိုင်းဆိုင်ရာ၊ ဘာသာရေးအတွေးအခေါ်တွေကို အလျဉ်းသင့်သလို ထောက်ပြပဲ့ပြင်ပေးနေတဲ့သူ။ သူလို အဖေမျိုးကို ဂုဏ်ယူစွာပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ကျနော်ဟာ လမ်းဘေးမှာ လက်တစ်ဖက်ပြတ် တောင်းစားနေတဲ့လူတွေ၊ တခါတလေ အဲဒီထက်ဆိုးပြီး ခြေလက် အကောင်းကြီးနဲ့ တောင်းစားနေတဲ့လူတွေကို တွေ့ရတဲ့အခါ မသနားတတ်တာ ကျနော့် အဆိုး မဆိုနိုင်ဘူး။ အဖေ့ရဲ့ အရည်အသွေးတွေ တောက်ပြောင်ရခြင်းအဓိက အကြောင်းရင်းကတော့ စာဖတ်အားကောင်းတာလို့ ကျနော်ထင်တယ်။ ကျနော့်ကိုလည်း စာစုံဖတ်ဖို့ အမြဲတိုက်တွန်းလေ့ရှိတယ်။

အဖေဟာ ငယ်ငယ်က စုံတယ်။ ဆေးလိပ်သောက်တာလည်း ဓါတ်ပုံတွေထဲ တွေ့ဖူးတယ်။ အဲ ဒါပေမယ့် စွဲပြီးတော့ သောက်ပုံ မရဘူး။ အရက်ကတော့ နေ့တိုင်းနီးပါး ကျနော် တော်တော် အရွယ်ရတဲ့အထိ သောက်တယ်။ အိမ်ပေါ်ကို လေးဘက်တွား တက်လာတဲ့အထိ မူးအောင် သောက်တာလည်း မြင်ဖူးတယ်။ နောက် ကျူရှင်စာပြရင်း ကွမ်းပုံမှန်စားတယ်။ ကျနော် မှတ်မိသလောက် အလယ်တန်းအရွယ်လောက်အထိ ကျနော်က အဖေ့အတွက် အရက်၊ ကွမ်း ပုံမှန် အဝယ်တော်ပဲ။ ဒါပေမယ့် မိသားစုအပေါ် တာဝန် တစ်စက်မှ မပျက်ကွက်ခဲ့ဘူး။ တစ်ရက်တော့ ငါ အရက် မသောက်တော့ဘူးလို့ အိမ်သားတွေကို ကြေငြာတယ်။ ဒီနေ့အထိ တစ်စက် မတို့တော့ဘူး။ ကွမ်းလည်း ဒီလိုပဲ။ ဘယ်တုန်းက ဖြတ်လိုက်မှန်းတောင် မသိလိုက်ဘူး။ ဆေးကျောင်းတက်ခါစ ကျနော်က အရက်နာကျမှာ အပါအဝင် အခြားဘာတွေများ ဖြစ်မလဲလို့ စိုးရိမ်မိလိုက်သေးတယ်။ သူကတော့ အရင်က အဲဒါမျိုးတွေ ပုံမှန် မမှီဝဲခဲ့ဘူးခဲ့သလိုပဲ၊ နေ့စဉ်လမ်းလျှောက်၊ တရားထိုင်ရင်း ဘဝကို အေးဆေး ဆက်လက်တည်ဆောက်သွားတယ်။

တရားထိုင်တယ်ဆိုလို့ ဆက်ပြောရရင် အဖေဟာ မိရိုးဖလာ ဗုဒ္ဓဘာသာလည်း မဟုတ်ခဲ့ဘူး။ သူ့အမေက အစ္စလာမ်ဆိုတော့ ငယ်ငယ်ကတော့ အစ္စလာမ်လိုလို၊ နောက် ခရစ်ယာန်လိုလို၊ နောက်ပိုင်းအသက်ကြီးပိုင်းမှာ ဘာသာမဲ့လိုလို နေခဲ့တာ။ သိပ္ပံသမား အဖေက ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် အမေ့ကို အမြဲ ကန့်လန့်တိုက် မေးခွန်းတွေထုတ်ပြီး အကြပ်ရိုက်စေခဲ့တာ။ အမေက မိရိုးဖလာဗုဒ္ဓဘာသာအဖြစ်ကြီးခဲ့တော့ ပိုဆိုးတယ်။ အမေက ရှေးထုံးကို ပယ်ဖို့ အလွန်ဝန်လေးတဲ့လူ။ ငါသေမှ အိမ်တွင်းအုန်း (မင်းမဟာဂီရိနတ်)ကို ဖြုတ်ကြပါလို့ ပြောဖူးတဲ့သူ။ အဖေဟာ ကလိချင်ရုံသက်သက် မေးခွန်းထုတ်တာမဟုတ်ဘူး။ တဖက်မှာလည်း ဘာသာရေးစာပေတွေကို သူ့ဖာသာ လေ့လာတယ်။ နောက်ဆုံး သူကိုယ်တိုင် နှစ်သက် သဘောကျလို့ သံသယကင်းမှသာ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် အဖြစ် ခံယူခဲ့တာ။ ကျနော် မှတ်မိသလောက် အိမ်မှာ ဘာသာရေး အသင်းတွေဘာတွေက ကင်းမျှော်စင် စတဲ့ စာစောင်တွေ လာဝေတာမျိုးဆိုရင် ကျနော်က လက်ခံယူထားပြီး ဖတ်ကြည့်တယ်။ အဖေက ဘာမှ မပြောပေမယ့် အမေကတော့ နင်တို့ အယူအဆတွေ တိမ်းစောင်းကုန်မယ်ဆိုပြီး မဖတ်ဖို့ တားဖူးတယ်။ ခုတော့ ကျနော့်အဖေဟာ အဘိဓမ္မာတွေ၊ ပဋ္ဌာန်းတွေ အားကြိုးမာန်တက် လေ့လာနေလေရဲ့။

Viber Chatအဖေ စမတ်ဖုန်းအသစ် စသုံးတဲ့အခါ လူတိုင်းဖြစ်နေကျ မြန်မာစာ (ဇော်ဂျီစာ) မမြင်ရတဲ့ပြဿနာဖြစ်တယ်။ ဆိုင်က နောက် သုံး၊ လေးလ နေလို့ ဆော့ဝဲလ်ရရင်ထည့်ပေးပါ့မယ် ပြောတယ်လို့ အဖေက ကျနော့်ကို လာပြောတယ်။ အဲဒီမှာ ကျနော်က သားရေးပို့တဲ့စာကို အဖေမြင်ရလား ဆိုပြီး မြန်မာယူနီကုဒ်စနစ်အကြောင်း နည်းနည်း ပြောပြလိုက်တယ်။ နောက်ပိုင်း မြန်မာစာယူနီကုဒ်စနစ်ကို သူ့ဖာသာလေ့လာကြည့်ပြီးတဲ့နောက် ငါ အခုကစပြီး ယူနီကုဒ်စနစ်ပဲ သုံးတော့မယ်။
 ဘိုင်ဘိုင် ဇော်ဂျီတဲ့။
Viber Chatကျနော် မလေးစားဘဲ မနေနိုင်ဘူး။ ရေခြားမြေခြားက သားသမီးတွေကို ဆက်သွယ်ဖို့ ဇော်ဂျီဖောင့်လည်း  မရမက ကြိုးစားသုံးဖူးတဲ့ အသက် ၇၅နှစ် အရွယ်အဖေကြီးက ခုချိန်ကစပြီး ယူနီကုဒ်ပဲ သုံးပါတော့မယ်ဆိုတဲ့အချိန်မှာ နှာစေးနေတဲ့ ကွန်ပျူတာဘွဲ့လွန်ပညာရှင်အပါအဝင် ပညာတတ်သားသမီးတွေလည်း ရှိနေတာကို တွေ့မိတော့ တစ်နိုင်ငံလုံးတစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ပြောင်းဖို့ဆိုတာ ထင်သလောက် မလွယ်မှန်း ပိုသိလာတယ်။ လူတွေရဲ့ ပညာရေးနောက်ခံ၊ နည်းပညာသိနားလည်မှုထက်၊ စိတ်ဓါတ်က ပိုအရေးကြီးမှန်း သိလာတယ်။
အဖေ့ရဲ့ ခိုင်ကျည်တဲ့ စိတ်ဓါတ်မျိုး တစ်ဝက်လောက်ပိုင်ဆိုင်နိုင်အောင် ကြိုးစားရင်း သား "အဖေများနေ့"မှာ ဂုဏ်ပြုလိုက်ပါတယ်။
"Happy Father's Day"









Thursday, May 18, 2017

အားနာလှပါသည် မြတ်စွာဘုရား (အပိုင်း ၂)


အချို့သော ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်များ အပါအဝင် မိရိုးဖလာ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်အချို့ ယုံကြည်ဆောင်ရွက်နေသည်များမှ အမြင်မတော်သည်များကို ထောက်ပြထားသည့် စာစု ဒုတိယပိုင်းအား ဆက်လက် ဖော်ပြပါသည်။
အပိုင်း (၁) ကို ကြည့်ရန် ဤနေရာ ကို နှိပ်ပါ။

အားနာလှပါသည် မြတ်စွာဘုရား အပိုင်း (၁)

မူရင်းရေးသူကို ကျနော် အတိအကျ မသိပါ။ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်များအတွက် တွေးတောဆင်ခြင် ပြုပြင်စရာများ ပါလို့ မျှဝေလိုက်ပါတယ်။
Buddha

ဗုဒ္ဓဘာသာဟု အမည်ခံကြကုန်သော များစွာသော လူတို့သည် မြတ်စွာဘုရားကို
သိလျှက်ဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊ တုံး အ ဉာဏ်ပညာမရှိ၍သော်လည်းကောင်း ဘုရားရှင်၏ အဆုံးအမတို့အား ဆန့်ကျင်စော်ကားနေကြပါသည် ဘုရား။